banner3088

Her Hikâyenin Bir Sonu Vardır

 
Her hikâyenin bir sonu vardır. Yaşadıklarımızın nasıl ki bir başlangıcı varsa, yaşanmışlık olarak da bir sonucu vardır. Bundan sonraki yaşacaklarımızın da başlangıç ve bitişleri olacaktır. Her son bir başlangıç demektir. Her bitiş, her son mutlak başlangıçların ilk adımıdır. Başlangıçların olabilmesi bir önceki sürecin tamamlanması demektir. Başlangıç ile son arasında kalan süreçte yaşanmışlıklar hatıralarımızın unutulmaz an’ları olarak kalır gönlümüzde… Elveda demek, ayrılmak bile güzelleşir.
Vedalaşmak zordur hep. Vedalaşmak; geride bıraktıklarından, yaşanmışlıklardan kopuştur aynı zamanda. Ummanda yelken açmaktır ufuklara, gönülde sonsuzlaşmaktır. Ama zamanı gelen, sırası gelen, vakti gelen gidecek. Yerine ne gelir bilinmeyecek. Bu sahne, hayata dair oynanan oyunun yeni sahnesidir.  Yeni oyuncularla, yeni hikâyeler yaşanır bu sahnede, umutla ve inançla.
Elveda diyebilmek zor iştir. Zor iştir, güzel olan ne varsa uzaklara yolcu etmek. Birlikte olduklarını, birlikte yaşadıklarını, kıyamadıklarını zamanın hoyrat girdabına uğurlamak. Birlikte yaşanmış hüzünlerin, coşkuların ve mutlulukların tadını sararmış sayfalarda zamanın dehlizine bırakmak. Zor iştir; bitmeden bitiremeden ayrılmak, yeniden başlamaya mecbur olmak. 
Birlikte yaşanan yılların ardından ayrılma zamanı gelip çatınca bir anda olumsuz yaşanmış ne varsa silinir hafızamızdan. Anılarımız bütün çıplaklığıyla bir anda gönlümüzün şahikasında yer bulur, içimizi ısıtır. Sanki bir gün elveda diyeceğimizi bilirmişçesine. O an birimizin içini yakan, acıtan ne varsa; şüphesiz ki diğerimizin de içini yakar ve acıtır, öyle değil mi? Dostçasına ve kardeşçesine.
Hâlbuki birlikte olduğumuz zamanlarda güldük, eğlendik, coştuk, mutlu olduk, bazen de sinirlendik, öfkelendik, bağırıp çağırdık, zaman zamanda hüzünlendik. Hülasa, dolu dolu yaşadık, yaşadık hayatı, hayat denen koskoca yüklemin başlı başına tek öznesi olmuşçasına! Bir gönülde buluşmuşçasına! Sevginin evrenselliğini, umut etmenin vitaminini; her bekleyişin ardından gelen mutluluğu ve diğer güzel şeyleri bulduk.
Kimi zamanda fırtınalar yaşadık, fırtınalar sonrası kasveti yaşadık. Kâh hırçın, öfkeli ve ürkütücü olduk; kâh masum, doğal, görkemli ve sevgi dolu olduk. Birlikte gerçekleşmesi imkânsız gibi görünen lakin gerçekleşen dilekler tuttuk. Susarken bile çok şey anlatabildik bakışlarımızla. Açığa vurulmuş kızgınlıklarımızı Kaf Dağı’nın arkasında saklamayı; sevgiyi, muhabbeti, adaleti istemeyi ve başkaları için de dua etmeyi öğrendik.
Allahaısmarladık ve elveda derken arkamızda bıraktıklarımızın hüzün dolu vedası içimizi acıtır; varacağımız yerde bizi bekleyenlerin vuslatı ise yüreğimizi ısıtacaktır.
Hayata dair hikâyeleri; yeni oyuncularla, başka platformda, yeniden sahnelendirmek üzere…  
VEDA
Hoşça kalın
Dostlarım benim
Hoşça kalın.
      Sizi canımda
             canımın içinde,
                   kavgamı kafamda götürüyorum.
Hoşça kalın
        dostlarım benim
                hoşça kalın…
Resimlerdeki kuşlar gibi
         dizilip üstüne kumsalın,
                   mendil sallamayın bana.
İstemez…
       Ben dostların gözünde kendimi
               boylu boyumca görüyorum…
 A dostlar
      kavga dostu
            iş kardeşi
                    a yoldaşlar a..!!.
Tek hecesiz elveda..
           Geceler sürecek kapımın sürgüsünü,
                   pencerelerde yıllar örecek örgüsünü.
Ve ben bir kavga şarkısı gibi haykıracağım
            mahpushane türküsünü.
Yine görüşürüz
         dostlarım benim
                 yine görüşürüz…
Beraber güneşe güler,
           beraber dövüşürüz…
A dostlar
         a kavga dostu
              iş kardeşi
                    a yoldaşlar a..!!.
                                     ELVEDA..!!…….
                                                                                                              Nazım Hikmet Ran
 
YORUM EKLE

banner3205

banner3197

banner2251

banner3196