banner3088

Kanser… Terör

Hayatını kaybedenlere Allahtan rahmet canı yanan ailelerine başsağlığı ve sabır diliyorum L
Tarif edilemez bu acı ne sözle ne yazıyla… Zira ateş düştüğü yeri yakıyor gerçekten…
Her an huzursuz olur olduk, kafamızın içini kemirip duruyor acabalar, onlarca soru işaretleri,  şehir dışında okuyan çocuklarımızın her gün trafikte olan eşlerimizin düşünceleri yoruyor benliğimizi…
Terör kanser gibi sardı ülkemizin her köşesini, fayda etmiyor ne konuşulanlar ne prosedürler nede can kayıplar… Ne çok yavru canından oldu ne çok anne baba yüreği boş kaldı…
Sıra nerde hangi şehirde kim bilir diye düşünmekten uyuyamaz olduk, bu huzursuzluk bu yürek acısı dünyamızda bir cehennem,kafamızın içinde bir şiddet… kanla beslenen cehaletle yönetilen bu insan dışı örgütler hepinizin tez zamanda yok olmanız duasıyla ağız dolusu lanetlerimizle…
Hedefinde can olan… Hiçbir ideoloji! Hiç bir dava! Hiç bir düşünce! Doğru değildir!
Yıkılmış şehirler, başkent Ankara’da bombalar, her sokakta bir kadın katliamı, dini eğitim yuvalarında tecavüzler…
Evet acının türlüsünü yaşar olduk, yaşatanların bu ruh halimizin bozulmasına vesile olan emeği geçen herkes tez zamanda belasını bulması temelliğimle…
Kırk beş yavru çocuk!!! İdrak edebiliyor muyuz bunu? Biz bu ülkede çocuğun ne anlama geldiğini bilmeyen idrak yolu enfeksyonu olan bir insan dışı yaratıklarla yaşıyoruz… Bunlar bu rahatlığı nerden buluyor? Soruyorum bunlar hiç mi denetlenmiyor? Onun dışında devlet ile hükümeti karıştıranlar hala var…dini siyasete karıştıranların olduğu gibi,ülkesini seven hepimiz devletimizin yanındayız biz, hükümetle niye ayırd edilemiyor bu ?diyorum ya enfeksyon var arkadaş. Bu ayırd edememe büyük sorun haline geldi…
Hafızası zayıf olanlara... Hatırlatma!
Din gibi temiz bir duygu, politika gibi kirli oyunlara alet edilemez.
Din ait olduğu yerde, temiz vicdan sahnesinde yaşanmalıdır.
Gazi Mustafa Kemal Atatürk

Ne çok acıyla uyanıyoruz her güne ama Hala kurtuluş için umut var…Derhal hemen yarın yapmamız gerekenler:
Bütün türküleri ezberlemeli, köklerimizden bize devredilen acı tarihi onlardan öğrenmeliyiz.
İnsanları kendi ölçütlerimizle değerlendirmeyi, onları hakir görmeyi bırakmalıyız. Kendimizi birbirimize emanet etmeliyiz.
Emanete hıyanet etmemeliyiz. 
Silahları eritmeli,onlardan müzik aletleri  yapmalıyız.
Dünyanın tüm ekranlarını kırmalıyız, yoğun bakım ünitelerindeki monitörler hariç.
Aynı şehirdeki yakınlarımızla dijital iletişim kablolarını kesip salıncak ipi olarak değerlendirmeli, birbirimize varabilmek için ayaklarımızı kullanmalıyız. 
Kalem tutmayı hatırlamalıyız. Postacıları sadece icra ihbarnamesi getirmekle lanetlememeliyiz. Yeniden yolları gözlenen insanlar haline gelmeliler… L
Yazacak çok bir şey yok acıdan başka…sevgiyle kalın ve lütfen ÇOCUKLARA DOKUNMAYALIM LÜTFEN! O MELEKLERİN KANATLARINI KIRMAYALIM! LÜTFEN!!!

YORUM EKLE

banner3205

banner3196

banner3552

banner3212