banner3088

Vatan Sağolsun

Küçük bir kız çocuğu gelmiş dünyaya.Doğduğunda duydugu kokuya ,gördüğü insanlara anlam vermemiş ilk başta.Kendi küçücük dapdar dünyasında tek başınaymış çünkü.Zamanla tanımış çevresindekileri.Onu hergün şevkatla saran kişi annesiymiş,hergün işe giden,eve gelincede onu hasretle koklayan kişide babası.Birde uzaktan ona kıskançlıkla ama yinede sevgi dolu bakan birisi varmış.Oda abisi.Herkesi tanımaya başlamış artık minik kız.Annesinin,babasının ,abisinin sevgisiyle atmış ilk adımlarını,ilk sözcüklerini onlara söylemiş.Öyle çok seviyormuş ki hepsini bakmaya doyamıyormuş,öpmeye,koklamaya.Yıllar geçmiş aradan kız büyümüş,abisi delikanlı olmuş.Ve ayrılık o zaman soğukluğunu hissettirmiş .Yalnızca kendisinin üzüldüğünü,abisinin gururlandığını görmüş kız.Defalarca :

“Gitme abi” desede

“ Vatan Borcu”demiş abisi.

Ve düğün alayını andıran bir tören düzenlenmiş,herkes bağırıyormuş bir köşede “EN BÜYÜK ASKER BİZİM ASKER “diye. Kız ise özlemle bakıyormuş abisine .Aradan aylar geçmiş.Her çalan telefona heyecanla koşuyormuş genç kız.Yine telefon çalmış ve yere yığılmış.”Yanında dağları deviririm,beni her zaman korur “dediği kahramanı artık yokmuş.Şehit olmuş.Vatan sağolsun diyebilmiş sadece ardından feryatlar kopmuş yüreğinde.Düğün alayı ile yolladığı abisi sessiz sedasız bir tabutta geri dönmüş.Ne alaylar varmış,ne de onu yollayan kalabalık.Yürekleri yangın yeriymiş herkesin.Bir yandan “evladım” diye ,diğer yanda “Abim” diye kopan feryatlar .Bir hafta kalabalık görmüş evleri,destek vermiş devlet büyükleri,asker arkadaşları,Türk milleti ve sevdikleri.Bir hafta sonra bir yanı eksik olan ailesiyle terkedilmiş genç kız.Artık her çalan telefondan korkar olmuş,her asker alayında ağlar.Ve anlamış ki yetim kalmış bir yanı.VATAN SAĞOLSUN demiş kenara çekilmiş en yakınları.

 
YORUM EKLE

banner3205

banner3212

banner2252

banner3196